Wederom meer dan een maand afwezigheid, maar ik doe mijn best om het de laatste keer te laten zijn. Het voetbalseizoen loopt stilaan op zijn eind, maar binnenkort staat het Europees Kampioenschap weer voor de deur, dus redenen genoeg om de schrijfactiviteit wat op peil te houden.
Klein stukje gewijd aan jongeheer Kevin De Bruyne ditmaal. De Bruyne viel dit weekend in het begin van de wedstrijd tegen Anderlecht uit met een gebroken teen. De wedstrijd, die voordien als beslissend voor de titelkansen van paars-wit bestempeld werd, werd zo nooit een wedstrijd. Anderlecht stoomde door naar een zeer vlotte 0-4 overwinning en kroont zich ofwel woensdag, ofwel zondag tot landskampioen.
De Bruyne stond voor de zoveelste keer in de schijnwerpers naar aanleiding van de topper. Clinton na Lewinsky was er niets tegen. De laatste weken presteerde hij op zeer hoog niveau nadat Mario Been hem van de linkerflank weghaalde en hem centraal op het middenveld posteerde. Daar strooide hij kwistig assists in het rond en verstuurde de ene pass na de andere op de milimeter perfect. Een streling voor het oog.
De eerste keer dat ik De Bruyne zelf aan het werk zag, speelde hij ook centraal. Het was een beloftenwedstrijd tegen KV Mechelen. Echt onder de indruk was ik niet. Een klein, tenger mannetje. Leuke technische bagage, dat wel, maar meer ook niet.
Ondertussen staat De Bruyne ettelijke stappen verder. Een wintertransfer versierd naar Chelsea voor 9 miljoen euro, uitgegroeid tot de smaakmaker van Racing Genk en bij uitbreiding van de Belgische competitie. Zijn ster schijnt nu zo sterk dat er gepleit wordt, door enkele vooraanstaande analisten van het Belgische voetbal, om de Rode Duivels rond hem op te bouwen.
Laat ons een paar zaken duidelijk stellen. Ja, De Bruyne is een ongelooflijk talent, maar heeft nog niet de wereldstatus die hem nu bij momenten toegeschreven wordt. Om zulke status te verwerven, moet hij zichzelf bewijzen op een veel hoger niveau dan waar hij nu meedraait. Alle respect voor onze kleine competitie natuurlijk, soms krijgen we ook effectief leuk voetbal te zien.
Ik ben er niet van overtuigd, in tegenstelling tot enkele vooraanstaande analisten, dat hij volgend seizoen zal doorbreken bij Chelsea. Beste optie blijft nog steeds de Courtois-optie, al is het onduidelijk waar iemand als De Bruyne dan naartoe moet. Engelse middenmotor genre Swansea - een ploeg die vlot combinatievoetbal speelt - zou leuk zijn.
Wat de Rode Duivels betreft, heeft De Bruyne de ongelooflijke pech dat zijn beste posities de posities zijn waar de concurrentie moordend is. Witsel, Fellaini en - tot in den treure zal ik het blijven herhalen - Dembele halen bij hun club momenteel een zeer hoog niveau, en ook op de flank zijn de plaatsen duur. Met het oog op 2014 zal die concurrentie er zeker niet op minderen.
De Bruyne wacht ongetwijfeld een grote toekomst. Dat hij het einde van dit seizoen niet meer in actie komt, zal dat zeker niet in de weg staan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten