White Hart Lane, 22 december 2012, 16u54. Bij het laatste fluitsignaal van Tottenham Hotspur - Stoke City weerklinkt er boegeroep in het stadion. Niet zozeer omwille van de eigen prestatie, al was die niet denderend, maar vooral omwille van de prestatie van de bezoekers. Ik had de eer en het privliege - diepe zucht - om dat live te mogen aanschouwen.
Op voorhand vreesden we een saaie wedstrijd te zien. Stoke City is immer de minst gepasseerde verdediging van de Premier League. Dat komt hoofdzakelijk door hun oer-Britse stijl van spelen onder leiding van Tony Pulis. Sympathieke man en goede coach die hamert op het belang van verdedigende organisatie. Helaas verliest hij daarbij soms het aanvallende aspect van het voetbalspel uit het oog.
De eerste 25 minuten leek Stoke nochtans met goede bedoelingen te beginnen. Een kansje hier en daar met daarbij een niet onbelangrijke rol voor diepste spits Kenwyne Jones die een hele wedstrijd Dawson en Caulker van de nodige kopzorgen voorzag. Toen Tottenham na die 25 minuten de wedstrijd echter in handen begon te nemen, kroop Stoke terug in een egelstelling. Een egel die met zijn stekels op nog eens in een diepe put kroop ook.
Het systeem van Stoke is simpel. Eens de tegenstander met de bal over de middellijn komt, stelt Stoke een zogeheten dubbele muur op. De twee vleugelmiddenvelders zakken terug tot naast de achterste vier, de verdedigende middenvelders tot op het halve maantje van de rechthoek en de tweede spits fungeert als verdedigende middenvelder. Concreet betekent dat 10 mensen achter de helft van de eigen helft. Volgt u nog? (Ik laat de diepste aanvaller even buiten beschouwing)
Laten we even overgaan naar de situatie waarbij Stoke de bal wel heeft. Hier heb ik de middellijn wel weergegeven, dus laat u niet misleiden. Wanneer Stoke de bal verovert, wordt er negen van de tien keer geopteerd om van achteruit op te bouwen. Daarbij wordt letterlijk de bal eerst teruggespeeld naar de centrale verdedigers om dan een diepe bal te versturen op de diepe spits in de hoop dat iemand aansluit.
Het voetbal van Stoke is zo eentonig maar toch efficiënt. Er is geen doorkomen aan. Na de match wordt er dan vaak gesproken over een goed georganiseerde ploeg omdat het not done is om te zeggen dat het eigenlijk oersaai voetbal is. Bij deze: het was oersaai. Respect voor de honderden, misschien zelfs een duizendtal, fans van Stoke die de trip naar Londen maakten om zoiets te bekijken. Respect voor de mensen die nota bene geld geven aan een abonnement van Stoke. U zou kunnen denken dat ik verbitterd ben omdat Tottenham niet won. Deels klopt dat. Maar deels is Stoke City, en heel wat mensen zullen me daarin gelijk geven, gewoon echt saai. Om niet te zeggen: anti-voetbal.
